Μικροάρθρο Archives

Δεν πρέπει να προσπαθούμε να γίνουμε ίδιοι μ’ εκείνους που υπήρξαν, τους οποίους σκεφτόμαστε σαν πρότυπα. Πρέπει να σκεφτόμαστε πως, πίνοντας απ’ το μαγικό εκείνο απόσταγμα, να γίνουμε εμείς τα πρότυπα, ώστε αν εκείνοι μας έβλεπαν σήμερα, να ήθελαν να μοιάσουν σε μας.

Όταν οι άλλοι μένουν στην υπεράσπιση του Παλιού κόσμου, εμείς ξεκινάμε την εργασία για τον Νέο.

«Το επάγγελμα του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται εντελώς, να διαστρεβλώνει, να δυσφημεί, να φέρεται δουλοπρεπώς στα πόδια του μαμμωνά και να πουλάει την πατρίδα του και το γένος του για τον επιούσιο. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω, και τι είδους βλακεία είναι αυτή να κάνουμε πρόποση για ένα ανεξάρτητο τύπο. Είμαστε τα εργαλεία και οι δουλοπάροικοι πλουσίων ανδρών πίσω από τη σκηνή. Είμαστε οι μαριονέτες που τους τραβούν τους σπάγκους και χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι ικανότητές μας και οι ζωές μας είναι όλα περιουσιακά στοιχεία άλλων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες».

Eric Jon Phelps

“Για να μπορέσει ο έλληνας να ξαναβρεί τον εαυτό του και να αντιδράσει καρποφόρα στη Δυτική πνευματική βία, που εξουθενώνει τα ζώπυρά του, πρέπει να κερδίσει τη δυνατότητα να ξαναπάρει υπεύθυνα στα χέρια του τη διακυβέρνηση του εαυτού του μέσα στη μικρή ομάδα κατοίκων ενός χωριού ή τη μεγάλη μιας πόλης. Το όργανο που θα του δώσει αυτή την ευχέρεια είναι η Κοινότητά του. Η δίχως καμία Κρατική επέμβαση αυτοδιοικούμενη Κοινότητα…”
Λίνος Καρζής – “Εστίες Ελληνικού Ζωισμού”
“Το σύμβολο του Όρους, αναφέρεται σε εκείνα τα ανώτερα πνευματικά όντα που διοικούν και κατευθύνουν με έναν αθέατο τρόπο, τα μεγάλα ρεύματα των υδάτων. Τα νερά συμβολίζουν τις ιστορικές και κοινωνικές δυνάμεις, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις και το σύστημα της συλλογικής ψυχής που κυριαρχεί επί των παθητικών όντων, που ζώντας σαν κοπάδι, κατοικούν στον υποσελήνιο κόσμο.”
-Ιούλιος Έβολα–
Ο Συμβολισμός και η Τελετή είναι από τα δομικά χαρακτηριστικά κάθε Παραδοσιακού πολιτισμού και κάθε Κοινότητας που επιθυμεί να αναπτύξει πολιτισμό. Η εμπειρία του Συμβόλου και του Μύθου, οδηγεί τον άνθρωπο στην ανακάλυψη του εαυτού του και στο ανώτερο πεπρωμένο του. Αυτό το ανώτερο είδος ανθρώπου που μπορεί να δημιουργεί γέφυρες με τον κόσμο των αρχετύπων, αναγνωρίζεται πλέον σαν “Homo Symbolicus” και είναι ο αφυπνισμένος… εξανθρωπισμένος Άνθρωπος.
Που στέκεται μεγαλόπρεπος στην άκρη της γης.
Που παραμένει ακλόνητος στη θέση του, ακόμα και στις θύελλες.
Που στέκεται ψηλά και δείχνει το δρόμο στους χαμένους.
Που στη μοναξιά του δίνει ελπίδα στους κουρασμένους.
Που δεν τον φτάνουν τα λυσσασμένα κύματα.
Να είμαστε φάροι στις καταιγίδες. Το φως στη νύκτα του κόσμου.
Να είμαστε το παράδειγμα.

Στα χρόνια μετά την βιομηχανική επανάσταση, οικοδομήθηκε μία Δυτική κοινωνία στις βάσεις του υλισμού της αγοράς και του μαρξιστικού προοδευτισμού. Αυτές οι ιδέες κατηύθυναν μέχρι σήμερα πνευματικά και αναπτυξιακά τις κοινωνίες μας. Σε αυτές τις κοινωνίες της αγοράς, οι νόμοι του κεφαλαίου, των τραπεζών και των πολυεθνικών, αντικατέστησαν τους νόμους της φύσης. Η νεολαία της Ευρώπης προσανατολίστικε σε έναν φθηνό υλιστικό τρόπο ζωής, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι απώλεσαν κάθε παραδοσιακό δεσμό με την γη και την φύση, η τέχνη έχασε την δημιουργική της δύναμη… Αυτός ο σύγχρονος κόσμος σήμερα έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, όχι απλά οικονομικό αλλά κυρίως αξιακό. Στα χρόνια της παρακμής και του χάους, μια γενιά σκλάβων αντιπαλεύει τον κόσμο όλο και καλέι σε αφύπνηση και αντίσταση. Μια γενιά με αξιακό και αισθητικό βάθος δεν έχει ακόμη υπνωτιστεί… Στα ερείπεια ανθρώπων και ιδεών θα χτίσουμε ένα νέο μέλλον.